RESTAURANT REVIEWS IN EN ROND GENT

Lunch / Diner

Cochon de Luxe

Van ons eerste bezoek bij Cochon de Luxe herinneren we ons het varkentje dat in vrijwel elk gerecht poseerde. Het logo van het restaurant met kroontje, of in sommige gevallen enkel het varkenskopje, was als het ware de kers op de taart bij elke gang die we toen naar binnen smikkelden. We spreken over zo’n twee jaar terug. Cochon was toen nog maar juist een jaar uit de startblokken en was een goed bewaard geheim in Gent.

In de keuken zwaait Tom Van Lysebettens de handdoek omheen zijn schouder, naast hem staat (gelukkig) nog steeds zijn vrouw Alison Roels die de zaal beheert. En hoe! We waren beiden unaniem ontzettend opgewekt over haar vlotte aanpak. En deze keer was het alweer raak, met een kwinkslag en knipoog bij elke gang, en toch niet in die mate dat het zou kunnen irriteren.

We zijn als eerste bezoekers de zaak binnen en kiezen een plekje in het midden. Zo hebben we een mooi zicht op de keuken en kunnen we op ons gemak de bar in de gaten houden. In een mum van tijd zit de eetzaal in dit prachtig omgebouwd herenhuis goed gevuld.

  

Verwacht bij Cochon de Luxe geen over-en-weer geloop van kelners. Met slechts een handvol tafeltjes bedienen Tom en Alison hun cliënteel als het ware of ze stonden bij hun gasten thuis. Om zo weinig mogelijk te missen gaan we voluit voor het 8-gangenmenu van € 65,00 met aangepaste wijnen voor € 25,00. Van de mysterieuze benamingen op het menu worden we niet veel wijzer, het belooft een avond vol verrassingen te worden…

Hapjes vooraf

Op iedere tafel wordt bij het aperitief meteen een viertal hapjes gepresenteerd. Halve voetballetjes neergevlijd op een kunstgrasmatje. Ze zijn gemaakt van gruyère en geserveerd op een krokant kruidig koekje. Ik laat de balletjes over aan mijn partner-in-crime die ze op zijn beurt met gemak naar zijn goal brengt. Dan is het de beurt aan mijn favoriet van de drie: een hammousse in de vorm van een (en daar is-ie weer!…) goudkleurig varkenskopje. We herkennen ook een intense truffelsmaak.

Daarna volgt een krokantje met kaasdip en hummus. Zoals ik een beetje had verwacht is de cracker niet meer zo knapperig als die eigenlijk hoort te zijn, omdat ze te veel van te voren op tafel was geplaatst. Maar qua smaak zit het allemaal dik ça va.

  

Piñata Colada 

Als ze bij Cochon de Luxe geen restaurant zouden beginnen, waren ze volgens ons schrijver geworden. Met speelse zegswijzen en altijd smakelijk gebracht doen ze hun gasten (maar ook toevallige passanten) naar het werkelijke gerechtje snakken.

Bij het eerste voorgerecht openbaart zich een waar kleurenpalet aan smaken. Hiervoor dienen we eerst met ons lepeltje het krakend laagje stuk te breken. Een beetje zoals het er bij een echte piñata aan toe gaat, maar dan op een softe wijze. Onze lieve gastvrouw houdt de precieze samenstelling een verrassing. En ook wijzelf willen u deze combinatie van hartige en exotische smaken liever zelf laten ontdekken.

Een Franse witte wijn afkomstig van Château La Baronne uit de Corbières (Languedoc) en gemaakt van de Vermentino-druif wordt bij deze vrolijke starter aangerukt. Ze bevat een lichtzoete smaak met toetsen van honing, exotisch fruit en rijpe witte vruchten. Ideaal bij dit mysterieus en licht exotisch gerecht!

Kop noch staart

Als tussengerecht proeven we van een peperkoek-toastje met huisbereide kop. Dit ambachtelijk vleeshapje is toepasselijk gepresenteerd op een kommetje gevuld met ietwat lugubere wervels. De kop op zich smaakt zacht, maar de structuur is vrij droog en eerder taai. Zowel mijn overzijde als ikzelf worden niet bepaald wild van deze gang.

  

BOEM!kool 

Een mens zou nog vergeten dat er zoiets als een tweede voorgerecht bestaat, maar wij vergeten dat net iets minder snel. Een sneeuwwitte raket ligt bovenop een explosie van onder andere: gemarineerde koolrabi, beurre noisette, de bloemkool itself uiteraard, en wat haringeitjes.

Hierbij wordt Quinta do Gradil uitgeschonken, een frisse witte Portugese uit de streek ten noorden van Lissabon.

  

Kroketje uit de muur (tussengerechtje)

Na al dat lekkers volgt een kroketje. Hiervoor werd de kok ‘geïnspireerd tijdens zijn vrijgezellentrip’. Hoe banaal een kroket ook mag wezen, het blijft een schitterend concept. Iedereen herinnert zich ongetwijfeld de eerste poging om een gewone aardappelkroket te maken. Maar kan u zich nog een poging tot zelfbereide vleeskroket of zelfbereide garnaalkroket herinneren? Dit vergt vakmanschap, we zweren het u. Een typisch vrijgezellenfeestje is niet bepaald voor ons weggelegd, maar deze vrijgezellentrip bekoort ons voor de volle honderd procent!

Een schaap met witte voetjes 

Het schaap in dit eerste hoofdgerecht betreft lamsfilet met gekonfijte aubergine (een klein beetje overdadig geportioneerd), komkommer en een reductie van wortel. Gentelmen looft de bijzonder originele en precieze wijze waarop deze schotel is gedecoreerd. Het lam is boterzacht en de bijhorende toefjes zijn intens. Al missen we hierbij nog een bijgerechtje. Misschien een ambachtelijk aardappelkroketje(?).

Zoals het bij lamsvlees past, krijgen we een krachtige, kruidige rode wijn uit de Côtes du Rhône. Roche-Audran Marius uit 2015, voornamelijk Grenache-druiven aangevuld met Syrah.

  

Retour asperge!

De titel van dit tweede hoofdgerecht verwijst naar ‘een onverwerkt jeugdtrauma van de chef’. Asperge die maar liefst dertien uur heeft gegaard. Hierop liggen enkele gemarineerde aspergepuntjes, daarrond truffelvinaigrette en een crème van dooier. Die laatste twee smaken zorgen ervoor dat dit tot de minst favoriete gang van mijn mede-recensent behoort. Enkel het overmatig gebruik van eigeel stoorde effectief, maar de asperge an sich was een aangenaam culinair treffen!

Chocolade

Deze topper van eigen bodem wordt als tussendoortje gebracht in een prachtig blikken doosje (elke tafel krijgt een andere decoratie). De chocolade is verrukkelijk en de bijhorende warme vochtige vingerdoek is een beetje overbodig, maar wel attent!

  

Toastje met choco 

Als eerste nagerecht komen we uit bij hazelnoten, toast en koffie. Een gezellige mix die ons de dagelijkse Nutella even doet vergeten. Voor de lange van ons twee – een echte dessertliefhebber – is dit zonder twijfel één van de lekkerste gangen van de avond!

Mama, ik wil een Turtle-ijsje! 

Ook dit kleine tweede nagerechtje zit boordevol toparoma’s: peer (zowel gekonfijt als gekaramelliseerd), basilicum, pijnboompitten, amandel en toast. De zoveelste smaakbom van deze avond – en het zoveelste kunstwerkje.

  

Hapjes achteraf

Om af te sluiten trakteren we ons nog op chocoladelikeur voor de langste van onze twee en thee voor mezelf.

Hierbij krijgen we als laatste hapjes hoorntjes met een whisky sour-crème, een chocoladehapje met pindanoten geïnspireerd door zowel M&M als Eminem, en dè klassieker bij Cochon de Luxe: de Russische Roulette-pralines in de vorm van een kogel. Eén op de honderd is niet gevuld met het heerlijke bruine goud, maar met gloeiend hete tabasco! Gelukkig (of helaas?) is het voor geen van ons beide deze avond dat laatste.

Alison en Tom, of Tom en Alison: Cochon de Luxe mag zich zonder twijfel nog steeds tot onze top drie van Gentse restaurants rekenen!

  

  

Honger gekregen? Deel deze review:

Cochon de Luxe

Bezoek de website
Brabantdam 113
9000 Gent

Prijscategorie: €€€

Eten: 9/10
Interieur: 8/10
Bediening: 10/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *