RESTAURANT REVIEWS IN EN ROND GENT

Lunch / Diner

Fou D’Art

Fou D’Art ontsproot in 2016 uit de breinen van enkele ambitieuze student-ondernemers. Eerst als foodtruck ‘BurgerArt’, en twee jaar later met een vaste stek op het Sint-Pietersplein, waar menig Gentse student wel eens passeert. Fou D’Art ligt wel een beetje verscholen in een uithoekje van het plein, maar de uitgesproken kleurrijke terrastafeltjes proberen alsnog de aandacht te trekken.

De voorgevel is (voorlopig?) eenvoudig aangepakt, over het interieur daarentegen is er méér nagedacht. Alleen is onze kunstfan zijn liefde voor planten vergeten, wat meteen de enorme ruimte bij weinig cliënteel een beetje verlaten doet lijken. Het blauw-gele imago van Fou D’Art bestaat vooral uit donkerblauwe wanden en gele accenten in het meubilair. Zo is er een salonplekje uit een brede rode fauteuil en een paar gele zetels. Rechts bevindt zich de bar achter grote draaibare wandblokken en dat is een beetje gek en tezelfdertijd grappig om te zien. We zitten bij een fou natuurlijk.

In deze hippe eettent spelen hamburgers en pasta’s de hoofdrol, allen aan studentenprijzen. Take-away is nóg gunstiger. Een kwinkslag naar de kunst zit ook verscholen in de originele benamingen op de menukaart. De pasta’s zijn vernoemd naar iconische schilderijen en de hamburgers zijn een knipoog naar enkele wereldberoemde kunstenaars. Slimme stunt. Enkel de frietjes, de aperitiefhapjes en de ijsjes als dessert moeten het met minder tot de verbeelding sprekende namen stellen. ‘Magnum melkchocolade’ klinkt toch net iets minder indrukwekkend dan ‘Le déjeuner sur l’herbe’…

We bezoeken Fou D’Art net wanneer de Halfvasten-foor op volle toeren draait waarop de verantwoordelijke van de zaak de deur open laat staan. Zo is er jammer genoeg niet te horen welke achtergrondmuziek er normaal gezien speelt.

Gentelmen is voor de gelegenheid aangevuld met drie extra leden. We hebben gereserveerd, maar dat bleek niet meteen nodig te zijn. Bij navraag mogen we van één van de vriendelijke jongens achter de bar zelf een tafeltje uitkiezen.

Eénmaal de tergende keuze te hebben gemaakt uit ofwel een burger, ofwel een pasta, wordt die keuze er niet makkelijker op. Bij de pasta-eters wordt er gevraagd welke soort we wensen: spaghetti, volkorenspaghetti, fusilli (spirelli), volkoren fusilli, capellini (fijne spaghetti), tagliatelle (lintvormig) en glutenvrije rigatoni (vergelijkbaar met penne, in buisjesvorm). En daarbij gemalen Emmentaler ofwel Parmezaanse kaas.

  • Burger ‘Titiaan’: rundsburger met een tijgerbroodje, ui, paprika, jalapeños, cheddar, sweet chilisaus en rucola. Daar bestellen we nog wat frietjes en tartaar van het huis bij (altijd een goede graadmeter voor de kwaliteit van de keuken!).
    De hamburger en de grootte van de portie perfect gebakken, warme frietjes valt voor een kloeke kerel als mijn pa een beetje licht uit en is vergelijkbaar met die van een kindermenu bij de McDonalds (hoewel de frieten aldaar -al was het maar door het kartonnetje- aantrekkelijker op tafel verschijnen). De smaken daarentegen zitten zeer goed en ook het vlees is uitstekend gebakken. De huisbereide tartaarsaus krijgt van hem eveneens een welverdiende pluim. Door de kinderversie die hij net achter de kiezen heeft besluit hij nog terecht voor een pasta te gaan.
  • Pasta ‘De grote golf’: milde currysaus met scampi en appeltjes, de smaak van die laatste gaan echter verloren in de overheersende – weliswaar zeer lekkere – typerende currysmaak.

  • Pasta ‘Le déjeuner sur l’herbe’ (foto links): romige spinaziesaus met ricotta en ham. Ideale verhouding tussen de verschillende ingrediënten en ook hier lekker van smaak.
  • Pasta ‘Las Meninias’ (foto rechts) (sic – gekend voor wie al eens het Prado bezocht heeft, of voor die-hard fans van Diego Velázquez): paprikaroomsaus met kippenblokjes. Jammer genoeg te weinig gekruide kip, maar voor de rest niets op aan te merken.

  • Pasta ‘Laatste avondmaal’: een lekkere traditionele bolognaisesaus, mede door de stukjes wortel een zoetere variant.

Unaniem zijn we het erover eens dat iedere voorgeschotelde pasta al dente gepresenteerd werd. De porties zelf zijn ça va, maar geven niet echt een voldaan gevoel bij grote honger.

Verschillende tafeltjes blijven tijdens ons bezoek onaangeroerd en toch verloopt de bediening een beetje stroef. Nochtans zijn het hardwerkende, aangename, jonge mensen die duidelijk nog in een inwerkperiode vertoeven. Dat merken we aan de lange wachttijd (maar door onze verschillende gerechtskeuzes houden we hiermee even geen rekening), tafels die iets te lang niet afgeruimd blijven, drankjes die twee per twee aan tafel gebracht en een lichte, doch aandoenlijke nervositeit.

De werkpuntjes zorgen ervoor dat we deze studentikoze eetplek niet heel enthousiast verlaten. Maar door de sympathieke bediening van zowel de jongen als het meisje in de zaal, én de goede smaken huist er zeker potentieel in deze jonge, verzorgde pasta- en burgerbar. Geen brede lach dus, maar misschien die van Mona Lisa?

Honger gekregen? Deel deze review:

Fou D’Art

Bezoek de website
Sint-Pietersplein 58
9000 Gent

Prijscategorie: €

Eten: 6/10
Interieur: 7/10
Bediening: 7/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *