RESTAURANT REVIEWS IN EN ROND GENT

Lunch / Diner

Mémé Gusta

Waar is de appreciatie voor de boerenkost van vroeger gebleven? Zo dachten Jan en Nele, een Gents koppel dat zich in 2016 aan een VTM-avontuur waagde. In de reeks Mijn Pop-uprestaurant toonden ze hun eerbetoon aan oma’s keuken, met simpele gerechten en de gezelligheid van samen tafelen – wat in deze drukke tijden al eens vergeten wordt. De tips van Sergio Herman, Sepideh Sedaghatnia en Gert Verhulst verwerkten ze meteen in hun concept. Gentelmen zag hen toen een verdienstelijke vierde plaats behalen. In september 2016 openden ze hun vaste stek in de Burgstraat in Gent. De naam en het populair concept van de pop-up bleef alvast behouden.

  

Deze keer kunnen we zelf meemaken of de lovende reacties van het publiek wel gegrond zijn. Gentelmen betreedt een bijzonder gerenoveerd pand. De opengewerkte ruimte beslaat een prachtige opgewaardeerde authentieke tegelvloer en een bar die volledig uit witte tegeltjes bestaat, net als bij de slager uit -je raadt het nooit- mémé’s tijd. Een kleine, open ontvangstplaats ligt bij een oerdegelijke en stijlvolle houten trap. Gentelmen wordt meteen bij de verwelkoming vriendelijk een tafeltje aangewezen. De Chesterfields zullen het dus zonder ons moeten doen.

  

Onze tafel staat een beetje scheef, maar zolang onze glazen en borden niet op de buren hun schoot glijden is alles onder controle. Er werd voldoende aandacht besteed aan de passende invulling van het restaurant. Ook werd gekozen voor een correcte afstand tussen de tafels waardoor onze buren niet ons oneindig getater over de zaak moeten aanhoren. Al missen we nog een paar nostalgische kadertjes om de overwegend kale muur aan te kleden. Ok, er hangen wel geweien. Nu over naar datgene waar Gentelmen voor gekomen is, en dat is vanzelfsprekend de bommakeuken. In onze schoolschriftjes die het menu voorstellen staan er keuzes die het ons niet gemakkelijk maken. Wel een eenvoudige tip: de volgende nieuwe menu’s best plastificeren. Op een apart kaartje staan knabbels uit mémé’s keuken. Een frisse jonge kerel neemt onze bestelling op. Handgemaakte garnaalkroketten voor de overkant, ikzelf neem toast champignon. Dorst lest Gentelmen met gin tonic. We tellen vier zaalmedewerkers waaronder Nele als gastvrouw inbegrepen, we lijken het team wel grotendeels te herkennen van televisie. Ofwel kijkt mijn partner scheel, maar hij vermoedt sterk dat er ook vier mensen de keuken onder controle houden. Als ze goed op elkaar ingespeeld zijn is er dus voldoende volk om een vlotte service te garanderen.

  

De eerste tekenen dat het vlot gaat merken we meteen. Onze gin tonic wordt snel gebracht, geflankeerd door een potje olijven. Die vallen we gretig aan terwijl we toosten op een fijne avond.

Na zo’n twintig minuten brengt de zaaljongen twee porties stevig uit de kluiten gewassen kroketten. Hoe smakelijk ze er ook uitzien, één bordje moet opnieuw keukenwaarts. Het is een vergissing die meteen wordt rechtgezet, na een paar minuten komt ook mijn toast champignon met een verontschuldiging op tafel. De goudgebakken kloefen zijn krokant en de lekker gekruide vulling heeft een stevigere structuur dan we van garnaalkroketten gewoon zijn. De smaak van deze artisanale werkjes zit ook volledig top. Voor mij liggen twee rondjes gestapelde toast met een handje gebakken champignons, bekroond met een oesterzwam. Later op de avond zal ik nog blij zijn dat dit van hoeveelheid wat beperkt was.

  

Als hoofdgerecht lezen we volgende opties: vol-au-vent, stoofvlees (ook in vegetarische en glutenvrije variant, bereid met Brunehaut amber), steak tartaar, roggevleugel, stoemp met worst en paling in’t groen. De ene Gentelmen kiest voor steak tartaar, de andere wil mémé’s befaamde stoverij wel proeven – dit vleesgerecht was de favoriet bij het tv-programma. Bij deze gerechten horen een Belgische L’Arrogante en een Amerikaanse Tank 7. De L’Arrogante smaakt als een dapper broertje van Duvel en heeft een bittere afdronk. Mijn overbuur omschrijft zijn Tank als lekker fris, met slechts een heel lichte hopsmaak.

  

Er zit een juiste tijd tussen de starters en de hoofdschotels. Net wanneer onze maag opnieuw knort, neem ik de heerlijke geur van vers gegaarde stoofvlees waar. Een kommetje gekaramelliseerde appeltjes met friet en huisgemaakte mayonaise wordt nagebracht. Alles ligt op mémé’s prachtige servies. Mijn tafelgenoot krijgt zijn steak tartaar net iets stijlvoller gepresenteerd dan mijn vaatwerk-arsenaal, maar het kan me worst wezen als ik aan het concept denk. De mooie brokken vlees vallen uiteen zodra ik ze met mijn vork raak. De saus is perfect gebonden en het Corsendonckbier smaakt voortreffelijk. Dit is ongetwijfeld de lekkerste stoverij die ik van mijn leven heb gegeten. Mijn overzijde beaamt. Zijn keuze is eveneens bijzonder lekker. Fris, vers vlees met dikke kappers, een mosterdsausje, een eidooier, chips en een eetbare bloem on top. De frieten vinden we zonder meer goed.

  

Voor we effectief van start gaan, passeert de gastvrouw langs onze tafel en wenst ons smakelijk eten. Tussen het keuvelen door hou ik de zaalploeg in de gaten, aangezien mijn vriend meer zicht heeft op de keukenactiviteiten. Er heerst een leuke nonchalance tussen de vier en daar zal alvast ook Mijn Pop-up mee te maken hebben. Nele houdt de touwtjes stevig in handen, maar ze bewaart volop haar enthousiasme en klantvriendelijkheid. Een plezier om haar bezig te zien (maar het moet gezegd: ook een plezier om Jans eten te smaken), beslissen we unaniem.

  

Nu onze borden weer zo leeg zijn als toen ze voor ons werden geserveerd vragen we de kaart, ik bedoel het schriftje, nogmaals voor een nagerecht. Vooral uit goesting, want onze magen zijn al bijzonder goed gevuld. Juist wanneer we die poging bijna willen staken, worden we eindelijk opgemerkt. Mijn wederhelft heeft allang zijn dessertkeuze gemaakt nog voor hij Mémé Gusta binnen kwam, Ile Flottante, ikzelf zoek nog naar de ideale afsluiter die soezeboelekestaart heet (opgediend met huisgemaakte vanille-ijs en warme chocoladesaus). Ik kan maar één persoon bedenken die dit per se op de kaart wou en dat is onze gastvrouw zelf. Met twee kannetjes thee graag. De foto’s van onze desserttafel spreken voor zich. Onze thee staat naast de pot suiker, de profiteroles en de meringue zonder al te veel truterij. We vinden napoleons en karamellen.

Net zoals bij oma.

Honger gekregen? Deel deze review:

Mémé Gusta

Bezoek de website
Burgstraat 19
9000 Gent

Prijscategorie: €€

Eten: 9/10
Interieur: 9/10
Bediening: 8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *