RESTAURANT REVIEWS IN EN ROND GENT

Lunch / Diner

Oak

In een herenhuis in het noordwesten van de stad schikt een Braziliaanse chef-kok met een Italiaans tintje de borden voor vandaag. Oak mag dan wel in de minst toegankelijke buurt van de stad liggen (je raakt er zelfs met moeite je fiets kwijt), menig topculinair-minnend Vlaming kent de weg naar dit kersvers sterrenrestaurant in de Hoogstraat.

Eens voorbij een weinig uitnodigende metalen inkomdeur leidt een binnenpaadje tot de eigenlijke toegang van de zaak.  Wij komen als één van de eerste gasten toe en merken onmiddellijk een zéér rustige, aangename sfeer. Na een vriendelijk onthaal door zowel het zaalpersoneel als de koks worden onze jassen aangenomen en nemen we plaats aan één van de aparte tafeltjes met smetteloos tafellinnen. Er is half zicht op de open keuken. In deze vrij smalle kookplaats zal de keukenbrigade deze avond langs elkaar heen glijden alsof ze een perfect getimede samba uitvoeren.

  

We hebben onze zitplaats nog niet voldoende verwarmd en daar wordt de kaart al aangereikt. Mijn huisgenoot gaat voor de huisbereide yuzucello met tonic, terwijl ik de Hierbas de las Dunas met tonic verkies. Anders dan de klassieke Hierbas uit de Balearen komen deze duinkruiden gewoon uit het Nederlandse Cadzand. En verkrijgbaar in Piets Moodshop voor de liefhebbers. Het menu wordt ons helaas na een paar minuten alweer uit handen genomen, waardoor we de rest van de avond het raden hebben naar de ingrediënten van alle gerechten – tenzij we heel goed het lijstje kunnen memoriseren dat de bediening ons bij elke gang overloopt. Waarom in zowat elk restaurant het menu na het bestellen zo snel mogelijk voorgoed van tafel moet verdwijnen is voor Gentelmen een groot mysterie!

Aperitiefhapjes:

  • Gebrande prei met hazelnoot
  • Crème van geroosterde maïs (beetje bittere toets die ons verrassend doet denken aan witloof)
  • Torentjes van radijs en kippenmousse
  • Toastjes met o.a. Chinese kool
  • Soufflé met Comté kaas en heerlijke ham
  • Variatie op Caesar salade (dé klassieker van het huis) – originele, maar tamelijk onhandige fingerfood.

  

Na deze fantastische start van smaakexplosies komt de bediening ons de eerste wijn voorstellen. Een witte Giacomo Barbero uit 2017 afkomstig uit de Roerostreek in Piëmonte (Italië). De Arneis druif geeft deze wijn frisse minerale toetsen en een aroma van wit fruit.

Hierbij komt een carpaccio van sint-jakobsvruchten, licht zoet-zuurachtig ijs met sausje met viseitjes , onderaan vinden we een zilte verrassing, een krokant stukje varkensspek. Dit gerechtje is door zijn presentatie van verschillende kleuren, textuur en smaken de Michelinster waard. Schitterende starter. En dat horen we ook van de buren. Van wie we overigens de ganse avond hun gesprekken moeiteloos kunnen volgen – ja, de tafeltjes staan helaas heel dicht bij elkaar.

  

Het tweede voorgerecht is opnieuw vis, we gokken op kabeljauw, met zeer fijngeschilde appel en een sausje van gefermenteerde appel. Ook de tafel naast ons is lovend over de eerste gerechten.

Dan wordt onze rode wijn uitgeschonken. Beck Ink, uit 2016 en afkomstig van Burgenland (Oostenrijk). Die bevat een mix van twee  druivensoorten: de Zweigelt en de St. Laurent. Deze sappige, kruidige wijn doet ons genieten van zijn zure kersgeuren.

We komen aan bij (maar liefst) het derde voorgerecht. Een aardpeer getrokken in aceto en afgewerkt met een gegratineerd Keiems bloempje. De kaas wordt omschreven als zacht van smaak, met een bloemerig korstje, maar voor een niet-kaasliefhebber is de smaak toch voldoende aanwezig, maar gelukkig niet overheersend.

  

Na de voorgerechtenronde komt de chef-kok zelve uit zijn keuken tevoorschijn met (alweer) beige schotels. Hij presenteert aan iedere tafel de traag gegaarde duif, die intens het barbecuerooster gevoeld heeft. Rode biet-schijfjes doen dienst als dekentje. De gebrande smaak van het vlees is afkomstig van de barbecue is hemels en het sausje van framboos maakt dit nagenoeg volledig rode gerecht af.

Met de laatste gangen in het vooruitzicht kunnen we even bekomen van de stermaaltijden. In het restaurant wordt het steeds luidruchtiger en nu horen we ook voor het eerst gerommel in de keuken. Een keuken die voorheen vergelijkbaar was met het spreekverbod van Linde Merckpoel tijdens Music For Life 2018.

Nadien draaft een jonge patissier op met versgedraaid ijs waarvan het ingrediënt ons jammer genoeg volledig ontgaan is (damn you, vroegtijdige menu-wegnemers!). Het zilte ijs is helaas al voor de helft gesmolten, maar de  gefrituurde reepjes pastinaak passen perfect bij dit aardse nagerecht. Omdat we deze avond al een paar aardse smaken hebben waargenomen, hopen we voor het tweede nagerecht op een zoetere variant.

  

Maar dat is fris zurig deze keer. Een granita van mango en passievrucht wordt in balans gehouden door een beetje pecannoten. Twee deftige desserts zonder chocolade, maar nog steeds missen we zoet.

Afsluiten doen we met koffie en thee. We zijn verheugd met het stukje wortelcake dat we zelf in plakjes mogen snijden en zo eindigen we dan toch nog met een zoete toets.

Voor wie een avond gastronomisch wil tafelen en zich op zijn wenken laten bedienen (en niets confidentieel te bespreken heeft…) staan Chef Marcelo en zijn team klaar. laat je zeker niet afschrikken door de prijs, want Oak is voor dit culinaire topniveau best betaalbaar.

  

 

Honger gekregen? Deel deze review:

Oak

Bezoek de website
Hoogstraat 167/001
9000 Gent

Prijscategorie: €€€

Eten: 9/10
Interieur: 7/10
Bediening: 7/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *