RESTAURANT REVIEWS IN EN ROND GENT

Lunch / Diner

Viva La Puglia

Net terug uit Spanje en alweer nestelt Gentelmen zich in een zuiders klimaat, maar in eigen land deze keer. We vertoeven in het vijfjarige Viva La Puglia vlakbij de Sint-Lievenspoort. Wie kan de tel nog bijhouden hoeveel Italiaanse restaurantjes Gent ondertussen heeft? Wij weten het evenmin en het interesseert ons ook niet – zolang ze maar kwaliteit leveren. Uitzoeken of die Italianen even goed kunnen koken als ze Ti Amo kunnen zingen is deze keer onze opdracht.

  

Bij het begin van de avond hangt een rustig sfeertje. Er zijn nog niet veel klanten en er speelt een zeer zacht Italiaans muziekje. Aangezien Gentelmen perfect strategisch gezeten is (naast de bar en vlakbij de keuken) horen en zien we veel. We houden ervan om tijdens het wachten de uitdrukkingen van het personeel te bekijken. Deze Italianen lijken nors tijdens hun bezigheden, maar je voelt hun passie. Zodra ze aan onze tafel staan verschijnt telkens een glimlach en dat maakt het een beetje prettiger.

Domenico en zijn vader zijn de draaischijf van dit ristorante. Papa in de keuken en zoon in de zaal. Gentelmen merkt ook de zus van Domenico en hun moeder op. Het is geweldig aangenaam om te zien dat deze stek uitsluitend uit echte Italianen bestaat, en zo uiten ze zich ook. Met een startersbordje vol hapjes zoals lauwe focaccia en een mix van gepekelde groentjes, kwaliteitsvolle olijven en radijzen zetten we deze avond op gang. Onze koele Prosecco drinkt heel gemakkelijk bij dit soort bordjes. Onze aperitief is net uit wanneer steeds meer klanten het restaurant vullen.

  

In de keuken horen we nu Italiaanse aanwijzingen die we interpreteren als aanmoedigingen. Nu volgt het voorgerecht. Aanvankelijk opteerde Gentelmen voor de mix van Italiaanse tapas voor twee, maar wanneer we die willen bestellen brengt Domenico ons op andere ideeën. Hij heeft een heerlijke, authentieke suggestie en daar gaan we op in. We nemen tevens de huiswijn afkomstig van, hoe kan het ook anders, de smaakvolle Montepulciano druif. We bestellen een karafje van een kwart liter, maar Domenico stelt voor ons twee glazen te brengen. Een klantvriendelijke geste, zo denken we, tot blijkt dat ook op de rekening de (duurdere) twee glazen worden aangerekend. Toch een misser. Maar net als de Prosecco gaat de wijn gelukkig makkelijk naar binnen.

Het restaurant zit nu nagenoeg vol en daar verschijnt het voorgerecht. Een helder witte bol Mozzarella triomfeert tussen overheerlijke Prosciutto en verse trostomaatjes en olijven. Het geheel is besprenkeld met een olijfolie van topkwaliteit. Ook het bijhorende stokbroodje is overigens bijzonder smakelijk. Op de top van de Mozarella prijkt een Italiaans vlagje. De papa van Domenico maakt met dit bord een Italiaans statement om u tegen te zeggen.

  

Echt origineel hoeft een Gentelmen in een zaak als deze niet te zijn. Waar blinken Italianen nog in uit, behalve pastadeeg rollen? Juist: pizza’s. Daarom is het niet verwonderlijk dat de grootste van de Gentelmen zich opwerpt als pizzaverslinder van ons twee. Hij kiest de pizza van het huis die naast de gebruikelijke basisingrediënten belegd wordt met glanzende scampi’s, ansjovis, aubergine en paprika. Bovenop liggen een paar licht geroosterde zwarte olijven. Alles is uitstekend, alleen het zoutgehalte van deze eetschijf doet onze Gentelman even naar water snakken.

Zelf kies ik voor de huisbereide lasagne, of lasagna, zoals je wil. De presentatie is niet bepaald een hoogfeest, maar moet dat ook bij een lasagne zijn? Zolang we nog enigszins de verschillende laagjes van elkaar kunnen onderscheiden zijn we tevreden. Hier lukt dat nog net. Ergens lazen we dat de pasta alle Vongole de topper van de zaak is. Welnu, na het eten van deze lasagne betwijfelen we dat sterk. Over de smaak kan Gentelmen niet kort genoeg zijn: superieur.

  

We nemen dessert. Dat is vanzelfsprekend als je weet dat Gentelmen zich op zijn laatste dag van zijn vakantie bevindt. Mijn overzijde kiest voor rolletjes gevuld met pistachecrème. Het ander dessert wordt Tartufo. Die laatste wordt zoals gewoonlijk overgoten met een chocoladesaus. Ook hier wappert il Tricolore. De ijsbonbon is lekker, maar is jammer genoeg niet vers bereid en daarom niet de beste keuze uit de nagerechten. De pistache rolletjes daarentegen zijn verser en volgens ons perfect gemaakt. Ze smaken helaas niet zo zoet zoals je verwacht van een dessert, maar dat ligt eerder aan Gentelmen dan aan de bereider.

  

Gedurende heel de avond voelde Gentelmen zich welkom en werd er naar onze wensen geluisterd. Op een paar details na leveren Domenico en co een prachtprestatie om iedere keer deze eettent gezellig te vullen. Ze doen dit met hun natuurlijke flair en met een goudeerlijke keuken waarvoor onze uiterste respect. Daarom gunnen we Viva La Puglia een topplaats in de categorie ‘Italiaan van Gent’.

Honger gekregen? Deel deze review:

Viva La Puglia

Bezoek de website
Sint-Lievenspoortstraat 224
9000 Gent

Prijscategorie: €€

Eten: 9/10
Interieur: 7/10
Bediening: 7/10

2 Reacties

  1. Inderdaad één v/d betere Italiaanse resto’s in Gent!!! Ik volg volledig de commentaren en scores op één na, de bediening verdiend zeker minimum een 8/10.
    Domenico en Co mij heb je al meermaals overtuigd!!!

    1. Bedankt voor je reactie.
      Even verduidelijken, recenseren is een momentopname. We wouden dit restaurant aanvankelijk een 8 toekennen voor een voortreffelijke bediening. We konden er wel niet omheen dat als je iets persoonlijk belooft aan klanten, dit nadien ook moet nakomen. Helaas was dat bij het nakijken van de rekening niet het geval. Desondanks blijft Gentelmen fan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *